PREMIERY ECM

PREMIERY ECM

Wśród nowości m.in. kolekcjonerski rarytas – specjalne wydawnictwo z muzyką towarzysząca wystawie “A Cultural Archeology” w monachijskim w monachijskim Haus der Kunst

Ekspozycja była czynna na przełomie 2012/2013 i wszechstronnie prezentowała ECM w okolicznościach, kontekstach i związkach ze sztukami pokrewnymi działalności Manfreda Eichera – grafiką, teatrem, filmem czy literaturą



Lucian Ban: fortepian

Mat Maneri: altówka

Koncert Transylwański oznacza debiut w ECM rumuńskiego pianisty i kompozytora

Luciana Bana, a także oczekiwany powrót amerykańskiego altowiolisty, Mata

Maneri, który za sprawą tej płyty pojawił się po raz dziewiąty w katalogu ECM. Płyta

rejestruje spontanicznie zorganizowany koncert w Targu Mures, w regionie, w którym

dorastał Lucian Ban. Zgromadzona publiczność podążała wiernie za muzykami,

towarzysząc im w programie złożonym z autorskich ballad, kompozycji bluesowych,

hymnów i abstrakcyjnych improwizacji, wzbogaconych solowym występem Mata

Maneri w metafizycznym Nobody Knows The Trouble I’ve Seen, w którym łączy

się wspólna idea jazzu i muzyki kameralnej. Deszcz, perkusja kontrapunktująca

uderzające w szyby Pałacu Kultury krople, stworzyła dodatkowy komentarz do tych

melancholijnych utworów.



Kristina Blaumane, wiolonczela

Maxim Rysanov, altówka, dyrygent

Janine Jansen, Roman Mints, Julia-Maria Kretz, skrzypce

Amihai Grosz, altówka; Torleif Thedéen, Boris Andrianov, wiolonczela

Raimondas Sviackevicius, akordeon

Donatas Bagurskas, Stacey Watton, kontrabas

Lithuanian Chamber Orchestra

ECM New Series prezentuje pierwszy album poświęcony Dobrince Tabakovej,

kompozytorce urodzonej w 1980 r. w Bułgarii, choć wzrastającej i kształcącej

się w Londynie. W muzyce Tabakovej – bogatej pod względem melodycznym,

fakturalnie ciekawej i wyrazistej emocjonalnie – drzemie stare i nowe, a raczej

znane w nieznanym i odwrotnie. Są tam elementy Wschodu i Zachodu obecne po

równo we wszystkich utworach. Widoczny jest w nich profesjonalizm warsztatu

kompozytorskiego, znać, że artystka ma jakiś pomysł, że ma coś do zaoferowania.

Słyszalne jest to w każdej nucie. Nagranie zawiera Concerto for Cello and Strings

oraz nawiązującą do Rameau Suitę w starym stylu na altówkę i orkiestrę kameralną.

Ponadto trzy kompozycje kameralne: trio smyczkowe Insight, septet smyczkowy

Such Different Paths oraz trio na skrzypce, akordeon i kontrabas Frozen River

Flows. Wśród wykonawców znajdują się takie sławy, jak Janine Jensen, a także

kilkoro przyjaciół Tabakovej z czasów studiów: skrzypek Roman Mints, altowiolista i

dyrygent Max Rysanov, a także Kristina Blaumane, pierwsza wiolonczelistka London

Philharmonic Orchestra.



Carolin Widmann – violin

Frankfurt Radio Symphony Orchestra

Emilio Pomàrico – conductor

Nagrania Carolin Widmann dla ECM obejmują wielką różnorodność stylów i

gatunków – od Schuberta po Xenakisa. W tym przypadku artystka zwraca się w

stronę największych kompozycji Mortona Feldmana. Violin and Orchestra powstałe

w 1979 r. wyznacza nowy kierunek, koncentrując się na detalu wyłaniającym się w

procesie powolnego przebiegu muzycznego. Nie jest to koncert w ścisłym znaczeniu

tego terminu, a przynajmniej nie w jego powszechnym rozumieniu jako występ solisty

z towarzyszeniem orkiestry. Skrzypek porusza się tu w trudnej do zdefiniowania

chmurze dźwiękowej. Carolin Widmann robi to z wielką delikatnością i wyczuciem,

subtelnie zapuszczając się w struktury orkiestrowe, rzeźbiąc całość według zamysłu

dyrygenta, Emilio Pomarico i muzyków z Frankfurt Radio Symphony Orchestra.



Susanne Abbuehl: wokal Matthieu Michel: flugelhorn Wolfert Brederode: fortepian, hinduskie organy (peti) Olavi Louhivuori: bębny, perkusja

Wokalistkę Susanne Abbuehl niezmiennie charakteryzuje wyjątkowe podejście do tekstu, wnikanie w jego sensy, a także umiejętność wydobywania wewnętrznych rytmów i melodii z każdego pojedynczego słowa. Podejście to znalazło piękną realizację na płycie The Gift, nagranej w lecie 2012 r. Poezja, wyjątki z której znalazły się na tym krążku, pochodzi od takich twórców, jak: Emily Dickinson, Emily Bronte, Sara Teasdale, Wallace Stevens i samej Susanne Abbuehl. W ciągu siedmiu lat, jakie dzielą obecną płytę od albumu Compass, zespół Abbuehl uległ ogromnej przemianie. Wolfert Brederode pozostaje niezmiennie w jego centrum, ale w 2009 r. pojawił się Matthieu Michel (flugelhorn) i Olavi Louhivouri, perkusista znany z płyty Tomasza Stańki Dark Eyes.

Kategorie: NOWOŚCI

Skomentuj